Thursday, April 10, 2014

Afghan elections: Ballot Shortage, Calm before Storm

By: Zabihullah Noori

More than 7 million Afghans, one third of whom women, cast their votes on April 5th presidential and provincial councils elections.
Afghans flocked to the polling station and cast their votes, despite a series of serious disruption threats from Taliban and terrorists. However, the shortage of ballot papers in several provinces disappointed many voters who went to the polling stations just to find out that they could not cast their votes.

The turnout of voters in a relatively cold and rainy day not only was a clear indication of their frustration with current corrupt government and president Karzai’s pro-Taliban policies, but also a show of enthusiasm for a change and their support for democratic process in transfer of power from one elected president to the next. This was a historic day for Afghanistan. It was the first time in the country’s history that the transition of power could take place without any coup or bloodshed.

Just days before the election the Taliban attacked several key locations including site offices and headquarter of the Independent Electoral Commission in the country’s capital Kabul, killing people and causing chaos. The Taliban have vowed to disrupt the elections in any way they could. But determination of Afghans showed that they value democracy at the cost of their lives.

Alongside the general public, April 5th 2014 proved a historic day for the Afghan National Security Forces as for the first time the ANSF acted in collaboration with each other and ensured the security of voters and polling stations without the support of international troops. 
Apart from security threats, fraud and interference of government in the Independent Electoral Commission’s affairs was another big worry that most Afghans, but specifically the runners in the race had. During the electoral campaign period different government opposition political parties and candidates accused the incumbent president and government officials for abusing power and supporting specific candidates. But president Karzai has always dismissed such accusations and emphasized on impartiality of the government and his ministers.

As seen, the transparency of this year’s election was much better than the past two elections, in part, due to huge participation of the public. But the shortage of ballots in specific parts of the country showed the incapability of the IEC in its preparation for this important day.

The IEC claims that it had dispatched 600 ballot papers for each polling center, estimating a one-minute time scale for each voter in a ten-hour day mission. But the independent observers, the journalists and the voters in these centers reported that some polling centers run out of ballot papers in the early hours of the day. According to reports polling centers in Balkh, Herat, Samangan, Badakhshan, Jawzjan and Kabul provinces run out of ballot papers as early in the day as 11am.

When asked for explanation, the IEC officials denied the claims, but insisted in prosecuting the perpetrators, if their investigation finds any staff guilty of fraud.   

The ballot shortage, not only deprived people from practicing their rights and casting their votes, but also brought the thoroughness of elections along with the independence of Electoral Commission under question.

Perhaps it might not come as surprise that the ballot shortage was mostly reported in the North and West of the country, where the frontrunners Dr. Abdullah Abdullah and Dr Ashraf Ghani Ahmadzai, the main competitors to the Dr. Zalmai Rassoul—a candidate said to be backed by the president—had large number of voters.

With President Karzai cherry picking and appointing the entire commission’s members and with reports surfacing about the ballot shortages in specific parts of the country, most people accuse the Commission for organizing a systematic fraud.

As expressed by candidates spokespersons as well as voters through social media sites, they believe that the ballot shortage in North and West was planned by the Commission to stop the frontrunners from winning in the first round and to provide president’s favorite candidate with a chance to close the gap and make it among the top two in the race.

While official results are expected in two to three weeks, the candidates’ representatives have already begun to question the issue of ballot shortage in media talk shows. The upcoming days are crucial as the observers and media will closely monitor the process and will inform the public about the Electoral Complaint Commissions’ findings. Reports of any intentional wrongdoing by the IEC staff in favor of any candidate not only can undermine the results, but can also jeopardize the whole process. The ballot shortage issue seems to be the calm before storm.

This article was first published in the on April 9, 2014
Disclaimer:  The photo published with the article in was chosen by the site administrator.

Wednesday, April 09, 2014

انتخابات افغانستان و مشکل کمبود برگه های رای

ذبیح الله نوری

انتخابات شانزده هم حمل سال 1393 عليرغم چالش های امنيتی با حضور گستردهء مردم افغانستان سپری شد. باآنکه طالبان و گروه های تروريستی شان تهديد های زيادی برای تخريب انتخابات و به چالش کشيدن اين روند داده بودند، اما مردم افغانستان با حضور پررنگ و بی سابقهء شان درين پروسه ملی سيلی محکمی بر روی دشمنان وطن و مردم کوبيدند.
قبل ازانتخابات علاوه بر تشويش از امنيت انتخابات، تشويش ديگری که بيشتر مردم وبه ويژه نامزدان انتخابات را دامن گير بود، همانا مسئلهء تقلب درانتخابات بود. بيشتر کارشناسان و احزاب سياسی مخالف حکومت رئيس جمهور را به مداخله درامور انتخابات و مهندسی کردن نتايج آن متهم ميکردند. باآنکه رئيس جمهور کرزی همواره بر انتقال مسالمت آميز قدرت سياسی و عدم مداخله درامور انتخابات تاکيد داشته است، اما ازاينکه انتخاب نهايی اعضای کميسيون های دوگانهء مستقل انتخابات و شکايت های انتخاباتی توسط شخص رئيس جمهور، البته پس از معرفی کميتهء گزينش، صورت گرفته بود، استقلاليت کميسيون درمواردی تحت پرسش ميرفت.

رسانه های داخلی و خارجی همه و همه اشتراک وسيع مردم درين پروسه را ستوده ونقش مردم را درتعيين زعيم آينده کشورشان مهم تعريف کرده اند. ظاهراً درپايان اين روزتاريخی نامزدان رياست جمهوری نيز از روند انتخابات ابراز خوشنودی کرده و حتی برخی از نامزدان به رئيس جمهور کرزی برای مديريت اش از اين روند تبريکی نيز اظهار داشته اند.

و اما چالشی که درروزهای آينده پيش بينی ميشود، همانا پذيرش نتيجهء نهايی انتخابات است. با آنکه کميسيون مستقل انتخابات تاکيد بيش از حد برای آماده گی کامل برگزاری اين روند داشت، ولی طوريکه ديده شد کميسيون متذکره درين خصوص محاسبهء دقيق ننموده و ضعف مديريتی اين نهاد برای تهيه برگه های کافی رای دهی باعث آن شد که تعدادی زيادی از مردمان کشور درمناطق مختلف از حق رای شان محروم شوند.

درحال حاضر توجه رسانه ها و کارشناسان بيشتر روی سهمگيری مردم و روحيه آنها بخاطر اشتراک درين پروسه متمرکز است و به مسئلهء کمبود برگه های رای دهی کمتر پرداخته شده است، اما همينکه نتايج نهايی اعلام شود، بيشتر نامزدان اين موضوع را باخيلی جديت مطرح خواهند کرد.
پيگيری اين مسئله علاوه برضعف مديريتی کميسيون مستقل انتخابات، استقلاليت اين نهاد، سرتاسری بودن انتخابات و حتی نتايج نهايی را ميتواند به چالش بکشاند.

هرگاه کميسيون آماری دقيقی از تعداد رای دهنده گان درمحلات و مراکز رای دهی نداشت که به اساس آن برگه ها را ميفرستاد، پس برای جلوگيری از احتمال کمبود برگه های رای دهی بائيست برگه های بيشتر از حد تخمين را به مراکز مختلف ميفرستاد. و هرگاه کمژسيون ازقبل ميدانست که دچار کمبود برگه های رای دهی خواهد شد،  ميبائيست اين معضل را با مردم از طريق رسانه ها شريک ميساخت. کميسيون مستقل انتخابات استدلال ميکند که درهرمحل رای دهی 600 برگه رای دهی فرستاده است. يک محاسبهء خيلی ابتدايی ميتواند ثابت کند که اين ادعای کميسيون نادرست است. چون هرگاه فرض کنيم دادن رای برای هررای دهنده حداقل يک دقيقه وقت بگيرد،(البته بادرنظرگيری اين واقعيت که تمامی کارها توسط اشخاص با قلم و کاغذ به پيش برده ميشود، و هيچ کامپيوتر يا دستگاه الکترونيکی درکارنيست)  پس دريک ساعت، تعداد 60 نفر رای خواهند داد. که اين رقم درمدت 10 ساعت مساوی به همان محاسبهء کميسيون که 600 برگه برای 600 نفررای دهنده درمدت 10 ساعت است، ميشود. و اما طوريکه گزارش شده است، دربرخی محلات رای دهی، برگه های رای حتی در حدود ساعت های 11 بجه قبل ازظهرتمام شده و مردم نتوانستند از حق رای شان استفاده کنند.  حالانکه ميشود با يک ديد کاملاً خوشبينانه پذيرفت که واقعاً اين مشکل آنی بوده و هيچ غرضی درين ميان درکار نبوده است، مسئلهء که تعدادی قابل ملاحظهء شهروندان کشور از حق رای شان محروم شدند، آيا اصل سرتاسری بودن انتخابات را تحت پرسش نميبرد؟

و نکتهء آخر که حتی ميتواند استقلاليت کميسيون و نتايج انتخابات را به چالش بکشاند، اينست که اگر اين مسئله تصادفی بوده است پس چطور ميشود که برگه های رای دهی بيشتر در ولايت های شمال و غرب کشورو درجاهای کمبود شود که نامزدان پيشتازو رقبای نامزد متهم به داشتن حمايت حکومت شانس رای آوردن را داشتند. هرگاه نامزدی که توانسته باشد نزديک به 50  درصد آرا را از آن خود کرده باشد، ادعا کرده ميتواند که درصورت عدم کمبود برگه های رای درمحلات رای دهی ميتوانست برندهء انتخابات دردور نخست انتخابات باشد. و اگر نتايج نهايی چنان شود که بيشتر ازيک نامزد نزديک به 50 درصد آرا را کسب کرده باشد، پس اين موضوع چالش های جدی رادرپذيرش نتايج نهايی ببار خواهد آورد. جديت در پيگيری اين مسئله ميتواند کميسيون را به سازماندهی کردن تقلب درانتخابات متهم سازد، و طوريکه درشبکه های اجتماعی ديده ميشود، تعداد زيادی ازشهروندان اين کار کميسيون مستقل انتخابات را به "انفجارو انتحار درمراکزرای دهی" نسبت داده اند. باپيگيری اين موضوع همچنان اتهام های مداخلهء حکومت درکميسيون مستقل انتخابات دوباره تازه شده، استقلاليت کميسيون را يکبارديگر تحت پرسش ميبرد. کمبود برگه های رای که کميسيون آنرا کوچک نمايی کرده و مشکل جزئی تکنيکی مينامند، درآيندهء نه چندان دور به خاموشی قبل از طوفان تبديل خواهد شد.

این مطلب نخست درسایت آرمان ملی با سرخط
 (انتخابات، اشتراک مردم و چالش پيش روی کميسيون مستقل انتخابات) به نشر رسیده است.